Ik moest blij zijn dat..

Ik vind het bizar dat jij je steeds af vraagt waarom ik dit fucking huwelijk heb beeindigd ???
Hallo van welke planeet kom jij?
Ik ben dom dat weet ik. Maar jij hebt toch het gezonde verstand..
Dacht je voor de rest van je leven achter over te leunen en kritiek te geven over wat ik allemaal fout doe en hoe jij je leven hebt op gegeven te leven met iemand die zo ziek is als ik.
Dat ik een slechte vrouw was ach ja ik kon daar niets aan doen..
Je was iemers de ideale man.. je was een begrip volle man, dat ik slecht was en niet de ideale vrouw was daar kon ik niets aan doen…
Terwijl je genoot van je slaap van 4 tot 3 in de middag.
Nooit na te denken over een rekening of wat dan ook..
Ik moest in mn handen knijpen met zo n partner,.??!!
Ik moest o zo blij zijn dat jij met mij getrouwd was ??
Dat ik dom ben dat ik heb ik wel bewezen..
24 jaar van mn jonge jaren geinvensteerd in een bodemloze put..
Te veel gegeven te veel vol gehouden..
Te veel ingehouden….

Wie hou ik voor de gek als ik tegen me zelf zeg dat het wel goed komt?
Als het goed gaat is het angst met de vraag wanneer de volgende fase weer zich zal aandienen. De fases volgen elkaar snel op. De ene fase loopt in op de andere.
Langzaam sluipen ze in elkaar over en nemen ze elkaar over. Dat is een ongeschreven en onbesproken regel. Langzaam sluipt de ene fase in de andere depresie neemt over van manie moedeloosheid van depressie.. waanzin neemt het vaak ook over en dan is die totale zinloosheid en de totale leegte waar in het gevoel heb dat ik zelf niet thuis ben alleen weet ik niet waar ik wel ben.. Krankzinnigheid en waanzin komt vaak ook te voorschijn en neemt alles over en soms totale uitputting dan worden alle functies van mn lichaam uitgeschakeld…
Het ergste is dat ik nooit weet hoe lang een fase of beter gezegd een periode duurt dat is altijd een verassing..
Als ik in zo’n periode zit voelt het uitzichtloos…
Het is totaal geen troost dat het over gaat over gaat? In welke fase??
Kan een ergere zijn helaas..
Als ik het zo formuleer en zo duidelijk verwoord krijg ik inzicht hoe ernstig het eigenlijk is…

Ken jij het ?
Weet je hoe het voelt
Als je huid het eniste is wat alles bij elkaar houdt wat je van binnen voelt.
Omdat je voelt dat je uitelkaar bent gevallen en bestaat uit duizenden stukken.
Stukken die niet meer te lijmen zijn.
Begrijp je wat ik bedoel of is dit is wereldvreemd en dat niemand weet waar ik het over heb..
Mijn huid houd alles bij elkaar als mn huid het niet was was ik uit elkaar gevallen letterlijk figuurlijk ben ik al uitelkaar gevallen…

Ik heb te lang gezwegen..

Wat heeft voor zin om bij elkaar te blijven.
Alles waar ik voor sta en wat mijn waarden en normen zijn daar sta jij lijn recht tegen over. Het is geen uitdaging je te overtuiging om je het laten in zien vanuit mijn kant.
Wat heeft het voor zin om nog langer bij elkaar te blijven alleen om het feit wat de anderen en de familie daar wel niet van zal vinden. I dont give dem aubout them..
Wat heeft het voor zin nog langer bij elkaar te blijven??
Als jij me niet accepteert zoals ik ben.
Dat ik niet mag zijn wie ik ben dat is ziel moord.
Waar je nooit voor wordt berecht. Dat is langzaam dood gaan maar nog steeds blijven ademen. Dat is alsof je al vast in je graf lig terwijl je geest volop over uren draait over het waarom en over de vraag waar is het is mis gegaan en wat ik de mensheid heb aan gedaan om in deze benarde situatie te verkeren..
Ik heb gezwegen te lang..
De omgeving pakte mijn vrijheid af van spreken.
Als ik zou spreken zou de kaartenhuis in elkaar klappen..
Ik heb het geweten, ik het geweten.
Mijn ziel heeft littekens waar je u tegen zegt.
Getekend voor het leven..
Gewond levens lang.
Geef me asjeblieft geen troost woorden dat anderen het moeilijker hebben jij weet niets af van mijn leven. Jij hebt geen idee wat ik heb moeten verdragen wat ik heb moeten in houden, oorlogen duren zelfs korter. ( 2e wereld oorlog 5 jaar) Dus ga me asjeblieft niets uitleggen ik bespaar je de moeite…..

Ik begrijp de wereld niet..

Dat ik veel dingen niet begreep wist ik allang.
Dat ik dacht dat ik dom was dat ik veel niet begreep van mensen en de wrede wereld om mij heen.
Mijn simple brein kon geen uitleg geven dat de mensen zo wreed en medogenloos zijn.
Mijn simple ziel kan er niet bij dat mensen elkaar zoveel pijn doen en elkaar moorden zonder geweten.
Ik ben erachter gekomen dat ik het niet begrijp niets te maken heeft met mn domheid.
Het heeft te maken dat de mensheid en de wereld zo complex is.
Daar kan niemand bij en niemand kan daar een uitleg over geven.
Er zal nooit een reden zijn om elkaar zo pijn te doen of te moorden..

De dagen verstrijken.
De hoop vervaagd..
De bezinging gaat liggen.
De vragen rijzen niet meer.
Het is geen wanhoop het is schikken in het het lot.
Het is schikken en het beste maken wat het leven heeft gegeven.
Niet meer strijden.
Geduldig blijven wachten tot het weer wat beter gaat.
Zo niet dan is het ook goed.
De pijn is soms niet te verdragen maar daar zit mn kracht om toch door te blijven gaan.
Posetief te blijven en daelen met mijn pijn geestelijk en lichaamlijk.
Ken je het? Dat alles zo pijn doet dat zelfs ademen moeilijk is. Waarbij je dood en doodziek voelt? Maar toch leg ik me erbij neer het is goed. Ik kan niets anders doen. Ik laat het er zijn verder kan ik niets.
Het is geen opgeven het is acceptatie van het feit dat soms niet gaat of heel vaak zoals ik zou willen.

Neem me mee..
Veel belovend bries.
Neem me mee naar nergens
Of waar je ook gaat..
Over de bergen over de zee.

Je speelt met gordijnen.
Je kijkt bij de mensen binnen..
Je speelt met hun haren..
Neem me mee..

Je belooft zoveel
Je bent zo speels.
Zoals je speelt met de bladeren en de palmbomen..
Zoals je speelt met het blauwe water..
Het water van de middelandse zee..

Ik snap niet dat je zulke opmerkingen maakte en dat van een mens van zo n leeftijd en zo n positie.
Je woorden zijn gegrift in mn ziel.
Ze zullen altijd galmen door mn gedachten.
Mn ziel is verwond eeuwig met je woorden zonder dat je nadacht over de gevolgen van daarvan..

Ik zal nooit vergeten wat je gezegd hebt.
Jou woorden hebben mij gevormd als persoon.
Ze hebben mij gemaakt tot wie ik nu ben..
Jaren heb ik gestreden om te bewijzen dat je ongelijk hebt.

Vertel me wat je voelt..

Vertel me wat je dwars zit.
Vertel me wat je voelt..
Zeg me wie je wijs heeft gemaakt dat je iets niet kan..
Zeg me waarom je zo hard je best doet om je tranen in te houden..
Wie heeft je wijs gemaakt dat als je emoties toont dat je dan zwak bent..
Vertel me wie je wijs heeft gemaakt dat je niet goed genoeg bent zoals je bent..
Vertel.. en begrens je zelf niet..
Laat je gaan..
Wees niet bang..vertel
Ik schrik nergens van. Wat zijn je angsten..
Vertel en ik weet dat sommige dingen niet op te lossen zijn..

Ik wil er alleen voor je zijn en je proberen te begrijpen..
En al is het alleen maar dat je door heb heb hoeveel je eigenlijk te verduren heb en dat je het heel even alleen kwijt bent..
Ik weet dat sommige dingen niet op te lossen zijn…