ik kan praten wat ik wil
ik kan zeggen wat ik wil.
ik kan huilen wat ik wil
ik kan volhouden wat ik wil
ik wordt verteerd van pijn
van schuld gevoelens
van onmacht…

zware last

hoe kun je wachten op beter bestaan in dit leven als ons nog een heel leven wacht in het hiernamaals. waarvan ik niet weet hoe het er toe zal gaan ….
ik voel zo n enorme zware druk op mijn schouders over het het leven hierna…

de druk
de zwaarte
de zware druk

stille verdriet

er is geen ruimte voor mijn leed
er is geen ruimte voor lijn verdriet er is geen ruimte voor pijn die mij zo verteerd
er is geen ruimte wat ik ook doe.
er is geen ruimte.
er is geen ruimte mijn pijn is te overweldigend voor de ander.