woordvoerder.

ik wou dat ik een woordvoerder had die voor me kon spreken
die anderen vertelde wat er van binnen gebeurt bij mij.
ik wou dat er iemand was die mij beschermde omdat ik dat zelf niet kan.
ik wou dat er iemand was die alles vertaalde naar de buitenwereld. van wat er speelt bij me van binnen en hoe ver ik eigenlijk ben.
ik wil niet meer zo verder leven maar ergens gaat alles mis en het is altijd mijn schuld
later bieden mensen excuses maar daar heb ik niets aan.
ik heb nu vreselijk onrust en denk dat zo is omdat iemand weer boos op me is.
het hoeft niet zo te zijn maar mij gevoel zegt dat.

troosteloos.

hoe langer moet ik huilen
hoe lang moet ik nog zo veel pijn voelen
waar is de einde
ik voel me troosteloos
er is geen einde aan de tranen
geen einde aan de pijn.
de wanhoop is zo enorm

niets vragen.

de tijd staat stil
wil niet verder gaan
de tranen stromen
omdat niets gaat zoals het zou moeten gaan
de dagen verstrijken maar bewust van elke uur.
bewust van elke emoties die niet te stoppen
zijn.
de verwarring is groot omdat elke pijn tot in de ziel wordt gevoeld als nooit te voren.
vraag niet waarom
want er is van alles wat niet verklaarbaar is…

weten..

Ik wil niet weten wat ik voel
Ik wil niet weten wat er door me heen raast
Ik wil niet weten dat t niet gaat
Ik wil t niet weten
Het enigste wat ik wil weten wanneer heb ik een heel klein beetje rust en stilte in mn hoofd al is t maar heel even.

Er raast een denderde trein door me heen
en terug keert de denderende trein blijft denderen.
De trein komt nooit meer aan.
Het gaat gepaard met heel veel snelheid
en heel veel geluid.
Ik kijk toe en meestal crash het…..
De trein dat ben ik zelf en ik zie het duidelijk in mn hoofd.