ik kan praten wat ik wil ik kan zeggen wat ik wil. ik kan huilen wat ik wil ik kan volhouden wat ik wil ik wordt verteerd van pijn van schuld gevoelens van onmacht…

zware last

hoe kun je wachten op beter bestaan in dit leven als ons nog een heel leven wacht in het hiernamaals. waarvan ik niet weet hoe het er toe zal gaan …. ik voel zo n enorme zware druk op mijn schouders over het het leven hierna… de druk de zwaarte de zware druk

stille verdriet

er is geen ruimte voor mijn leed er is geen ruimte voor lijn verdriet er is geen ruimte voor pijn die mij zo verteerd er is geen ruimte wat ik ook doe. er is geen ruimte. er is geen ruimte mijn pijn is te overweldigend voor de ander.