Leer me

Leer me woorden geven aan wat ik voel en vertaal mn verwarring in begrijplijk taal.
ik vlucht voor de pijn die ik niet wil voelen.

ik voel een intens gemis. zo diep zo pijnlijk.
Kan nergens anders aan denken het gemis heeft zich verspreid als een olie op het water.

hoezo meen ik te denken en te weten dat er nog een leven zal komen op deze wereld waarin het goed zal hebben?
hoezo meen ik te weten dat ik nu strijd voor een beter bestaan maar dat beter bestaan zal er niet zijn.
we zullen allemaal sterven terwijl wij onderweg waren naar beter.
beter dan wat ?
beter dan waarin we zitten? zal het het echt niet worden..
hoop is vals… het is niet wanhoop dat me overspoelt maar meer de realiteit. Het is een gegeven de wereld en dit leven hard zijn. ik ben zo hard beproefd en nog steeds ik kan de dingen geen plek geven binnen mn brein of lichaam. het is te groot..
ik was onderweg naar huis onderweg naar huis van stage van de opleiding mbo bge ervaringsdeskundige. die ik doe om te herstellen maar het raakt me zo erg. zoo erg.
zo diep.. ik was onderweg naar huis en werd onderweg onwel in en besefte dat ik zo in elkaar kon zakken en dat het leven ook zo afgelopen kon zijn. besefte wat ik dan aan het doen was en waar ik mee bezig was. het geeft me geen voldoening van wat ik doe. ik zal niet die staat van zijn bereiken wat ik heel graag wil.
rust in mn brein waar ik zo hard voor strijd.

Wat heb ik gevonden tijdens het opzoek gaan naar gezelschap.
Wat heb ik gevonden tijdens de zoektocht naar liefde en genegenheid?
Wat heb ik gevonden tijdens zoektocht naar iets wat ik miste om dat gevoel van gemis te doven?
Wat heb ik gevonden tijdens streven naar perfectie en het beste uit me zelf te halen.
Alleen het het gevoel falen…
Wat heb ik gezocht naar uitzicht . Uitzichtloos..zinloosheid
Wat heb ik gezocht naar ruimte.. grenzeloos.

De kracht van vernieling is niet te evennaren..

Doe wat je wil maar vertel me niet hoe ik me moet voelen en geen ongevraagd advies asjeblieft…
Waarom moet ik wat met mn pijn van vroeger waarom? Ik heb nu ook pijn die ik ook nu niet kan handelen.

Ik mag niet voelen niet niet rouwen niet verwerken niets.
Duizende vragen…

Kan ik ooit leven zonder schuld gevoel.
Kan ik ooit leven zonder deze woede en haat.

Waarom vraag ik anwoorden van de stilte.
Ik moet t hebben van ingevingen en die zijn niet oproepbaar.

Ik weet niet wat je zegt ik hoor je wel…t zal dan wel niet boeiend zijn.

Ik weet dat je pijn hebt.
Ik weet dat je het niet kunt verdragen
Ik weet dat je onrecht is aangedaan.
Ik weet dat je veel liefde hebt gemist. warmte en troost. Ik weet dat je verloren hebt gevoeld en nog steeds. Ik weet dat de pijn niet zal slijten. Nooit, dat de tranen zullen blijven stromen om de zoveel tijd komen. Het gemis, de pijn, het zal nooit meer dan ook nooit een plek krijgen in mn leven daar is de pijn te groot voor. Het past niet in mn lichaam mn brein of in mn leven. Hoe hard ik mn best ook heb gedaan. Het past niet zal niet passen.
Het gemis van liefde van genegenheid warmte veiligheid dat was er niet niets van dit was er. Als kind zoveel onrecht gevoeld woede onmacht maar ik was kind. Ik kon niets en toen ik gek werd was het mijn schuld. Was het mijn ziekte waar ik niets mee kon. Alles ging uit in mn hoofd. Gebeurt nu nog soms. Het werkt in mn hoofd niet zoals ik wil.

Ik ben nu leeg.
Totaal inhoudloos
Ik ben niet thuis voor de zoveelste keer, ben ik weer vertrokken.
Het is wel zo dat ik niet weet hoe lang dit duurt.
Maatregelen die ik heb genomen zijn dat ik vrij ben. iets meer efexor neem.
En die ijzer.

Ik ben zo moe van binnen in mn ziel zo moe..
Ik heb t opgegeven.
Die ik van binnen is uit geput. Zo moe.
Opgegeven uitgestreden.
Zo moe dat alles van binnen t heeft opgegeven ook mn organen willen t opgeven.
Ik ben vertrokken en de achter gebleven emoties zijn te veel. Ik ben er niet. Ik wil mn ogen sluiten voor de rest van de wereld.
Ik wil mn ogen sluiten voor alles wat ik zwaar vind, alles.

Benauwend beklemmend beperkend.
Winter corona depressie.
Angst falen vallen terugval.
Sederend opgevend hoop vervaagd.
Aanvaarden uitzichtloos pandemie.
Leegte
Gemis