Benauwend beklemmend beperkend.
Winter corona depressie.
Angst falen vallen terugval.
Sederend opgevend hoop vervaagd.
Aanvaarden uitzichtloos pandemie.
Leegte
Gemis

Vertel me niet dat ik het bij me zelf moet zoeken.
Als de ander domme dingen zegt of doet.
Bij me zelf ben ik uit gezocht.
Zeg niet dat ik bij me zelf moet na gaan waarom iets getriggerd word als de andere weer voor de zoveelste keer over mn grens is gegaan.
Ja iets is getriggerd ja ik weet t.
Dan nog neem ik mn verantwoordelijkheid de ander te wijzen wat hij/zij getriggerd heeft.
Als ik dat niet doe hoe moet de ander weten dat hij t niet meer moet doen.
De pijn is er. Daar moet ik mee daelen ja… de ander krijgt een grens aan gegeven hier niet en niet vetder.
Ik heb mn heel fucking leven bij me zelf gezocht.
Nu zoek ik t bij jou. Als jij mijn woorden niet kunt handelen zou ik zeggen zoek t bij je zelf waarom kun je er niet mee omgaan?
Waarom raakt t je zo?
Wat triggert t bij jou je?
Zoek het bij je zelf wat trigger ik?

Ziel

Geketend is mn ziel.
Met ijzeren harnas
Soms strakker dan strak.
De ziel treurt
De ziel heeft pijn
De ziel steft duizend doden, maar vergaat niet.

Het lichaam is gespannen
Het brein alert
De ogen scherp
Het gehoor hoort maar t brein vertaald verwerkt niets

Gevoelens

Vaak als ik niet begrijp waarom ik me zo naar voel. Wil ik gewoon niet voelen.
Ik ga dan piekeren en dan hoef ik ook niet te voelen.
Waarom mogen al die mensen die ik daaglijks spreek over hun gevoelens praten.
Mogen hun gevoelens er zijn.
Waarom heb ik begrip voor meest complexe gedachten en gevoelens.
Waarom voel ik compassie en leef ik me in enz etc.
Maar mijn gevoelens mogen er niet zijn. Mogen er niet uit.
Hoeven niet besproken te worden waarom?