Verlammend

Verlammend verdriet
Verlammend pijn.
Brein stil gelegd.
Alleen het hart dat pompt.
Leegte..
Gemis.
Eenzaam lijden..

Ik ben nu leeg.
Totaal inhoudloos
Ik ben niet thuis voor de zoveelste keer ben ik weer vertrokken.
Het is wel zo dat ik niet hoe lang dit duurt.
Maatregelen die ik heb genomen zijn dat ik vrij ben. iets meer efexor neem.
En die ijzer.

Ik ben zo moe van binnen in mn ziel zo moe..
Ik heb t opgegeven.
Die ik van binnen is uit geput. Zo moe.
Opgegeven uitgestreden.
Zo moe dat alles van binnen t heeft opgegeven ook mn organen willen t opgeven.
Ik ben vertrokken en de achter gebleven emoties zijn te veel. Ik ben er niet. Ik wil mn ogen sluiten voor de rest van de wereld.
Ik wil mn ogen sluiten voor alles wat ik zwaar vind, alles.

Vertel me niet dat ik het bij me zelf moet zoeken.
Als de ander domme dingen zegt of doet.
Bij me zelf ben ik uit gezocht.
Zeg niet dat ik bij me zelf moet na gaan waarom iets getriggerd word als de andere weer voor de zoveelste keer over mn grens is gegaan.
Ja iets is getriggerd ja ik weet t.
Dan nog neem ik mn verantwoordelijkheid de ander te wijzen wat hij/zij getriggerd heeft.
Als ik dat niet doe hoe moet de ander weten dat hij t niet meer moet doen.
De pijn is er. Daar moet ik mee daelen ja… de ander krijgt een grens aan gegeven hier niet en niet verder.
Ik heb mn heel fucking leven bij me zelf gezocht.
Nu zoek ik t bij jou. Als jij mijn woorden niet kunt handelen zou ik zeggen zoek t bij je zelf waarom kun je er niet mee omgaan?
Waarom raakt t je zo?
Wat triggert t bij jou je?
Zoek het bij je zelf wat trigger ik?